25 Oktober - Salone del Gusto dag 1

Donderdag 25 Oktober, het gaat nu echt beginnen. Na een lekker ontbijtje stappen we vol verwachting in mijn kleine landrover (koosnaampje voor mijn panda). Bij de Lingotto komen we in een dikke file. De ingang van de parkeerplaatsen zijn aan een kant en dus mogen we met zijn allen een half rondje rijden. Het is een fanastisch gezicht hoe de exporteurs en andere bezoekers zich druk maken in de auto. Om 10.30 uur gaan we in de rij staan.

Gelukkig zijn de rijen gesplitst en de rij van de voorverkoop is gelukkig de kortste. Het weer is nl. omgeslagen en het is geen pretje buiten. We hebben leuke Italianen voor en achter ons staan en al snel hebben we de grooste lol met hen hoe " italiaans" het er aan toe gaat. Om iets na elven gaan de hekken open en mogen we naar binnen. Eerst een shot koffie en dan betreden we de eerste hal. Zo moet het paradijs er uit zien, magnifico. In totaal zijn er drie Italiaanse hallen en een internationale. Ook al heb ik dit feest eerder meegemaakt, ik voel me toch echt weer in de zevende hemel. Wat ben ik een geluksvogel dat ik dit mag beleven!
We besluiten om bij kraampje 1 te beginnen en dan per provincie door alle lekkernijen van Italië te trekken. Ik weet werkelijk niet waar ik mee moet beginnen. Er is zoveel wat ik wil delen met jullie, zoveel lekkers, zoveel eerlijk voedsel. Overal om ons heen zijn scholieren, zij worden al jong bewust gemaakt van de noodzaak om de ambacht in leven te houden. Zij weten dat kaas niet uit de winkel komt maar van goed verzorgde koeien/schapen en van hard werken op het land. Zij leren eerbied te hebben voor wat ze in de monden steken.

Wees niet bang, ik zal verder geen pleidooi houden voor lekker, puur en eerlijk eten. Wel roep ik jullie allen op om niet zomaar iets je mond te stoppen, maar na te denken hoe het voedsel zo geworden is.

Tijdens de Salone del Gusto zijn er ook workshops en uiteraard bezoeken wij deze. Onze eerste is "Slow Food Presidia prosciutto en Contadi Castaldi Franciacorta". We krijgen 4 schitterende prosciuttos te proeven van nationale varkens; Moro Romagnola (Emilia-Romagna), Grigio del Casentino en Macchiaiola Maremmana (Toscana) en Nero dei Nebrodi (Sicilie). De bevlogen makers vertellen ons dat de productie gebaseerd is op kwaliteit, oude ambachttechnieken, het seizoen en dierenwelzijn. Soms zijn er maar 30 varkens per jaar te slachten. We proeven ware vakmanschap en besluiten nooit meer een vieze supermarkt prosciutto in ons mond te stoppen. Liever 1 klein plakje van deze kwaliteit dan een stuk van de ons bekende hammen. En eet (vooral vrouwen!) a.u.b. ook de rand vet op. Het vette en het magere deel maken juist de mooie smaaksensatie. Uit onderzoek is overigens gebleken dat dit vet niet verzadigd is, maar een groot deel het gezonde vet omega 3 bevat. Bij dit alles krijgen we 4 Franciacorta's te proeven. De Brut, Saten 2008, Soul Saten 2005 en de Rose. Bubbels van de hoogste kwaliteit gemaakt van Chardonnay, Pinot Bianco en Pinot Nero. Hier kan geen champagne tegen op. Ook niet te vergeten is het heerlijke desem brood van Davide Longoni uit Monza.

Lichtelijk aangeschoten vervolgen we ons wandeltocht door Italië om tegen het eind van de middag weer aan te schuiven bij de volgende tasting "Gianfranco Pascucci en de regionale vangst van Lazio". Hier is het de vis uit de wateren rond Rome die de hoofdrol speelt. De chefkok Pascucci van het restaurant Porticciolo in Fiumicino maakt met deze verschillende vissen ware première stukken. We krijgen een tartaar van rauwe witte garnaaltjes met een heerlijk stukje lokale schimmelkaas. Een sublieme combinatie. Vervolgens krijgen we een vissoep met allerlei kleine visjes en inktvis. Het slotstuk is een puree van witte aardappelen met een saus van zeeslakjes.

 

Er wordt ons duidelijk gemaakt dat we juist deze "ondergewaardeerde" vissen moeten eten om zo de leegroof uit de zee tegen te gaan. In de wateren zwemmen meer dan 20.000 soorten vis en er worden slechts 20 soorten gebruikt, waarom? Ook in Nederland laten we de heerlijke harder, makreel, steenbolk en scharretjes vaak links liggen en kiezen we voor zalm en kabeljauw. Waarom? Ga op ontdekkingsreis in de wateren om ons heen en geniet van de eerlijke vis. Kies in Nederland voor vis van o.a. de goede vissers Jan en Barbara en hou de zee in leven. www.goedevissers.nl
Overigens spartelde de vis uit Lazio heerlijk door de drie verschillende oliën uit de omgeving van Rome. En uiteraard ontbrak de wijn niet en kregen we drie wijnen uit de regio te proeven; Raceno, Frascatti Castelli Romano en Viterobo Cibelo Matura Cracetto, allen slowwine pur sang. Na afloop trok ik de stoute schoenen aan en ben een praatje begonnen met deze fantastische kok. Hij genoot ook van mijn enthousiasme en mocht ik ooit in de buurt zijn, moest ik zeker langs komen. Reken maar dat ik snel zorg dat ik in de buurt kom!
Redelijk moe zijn we nog een klein rondje gaan lopen over de Terre Madre/internationale hal. Hier staan enkele andere Slow Food landen. We belanden van Kenia in Frankrijk en van Korea in India. Je realiseert je des te meer dat we in een mooie wereld leven en dat we deze moeten beschermen.

 

















De eerste dag was zo indrukwekkend dat we besluiten om terug te keren naar ons hotel. We zitten zo vol van al het geproef tijdens onze "reis" en van tijdens de workshops dat we nu alleen maar in een lekker bed willen liggen. Nog even een espressootje en dan gaan onze luiken dicht. Wat een mooie leerzame dag en er gaan nog twee volgen......

24 Oktober - Superga en Bra

Woensdag vertrokken we naar Superga. Superga is een dorpje in de bergen bij Turijn. Hier is in 1949 een vliegtuig neergestort met het hele elftal van de voetbalclub uit Turijn Juventus. Sinds dien is de Basiliek in Superga een waar bedevaartsoord. De basiliek is werkelijk schitterend gelegen en een waar kunstwerk.

Bij het drinken van een hele lekkere macchiato in de bar van de basiliek snap je waarom men het klooster in gaat...het is de koffie!

Na deze openbaring hebben we nog wat verder gereden op kleine weggetjes in de bergen. Na het vele gedraai wilden, voelden we dat onze magen liever iets wilden eten, maar waar? Het was een dik half uur rijden maar wat maandag niet lukte, moest nu toch mogelijk zijn. Na een een telefoontje konden we nog tegen tweeën terecht bij Boccondivino in Bra! Wat een feest. We genoten van gobbio ( soort van bleekselderij, slow food presidia) met een kaassaus, paprika gevuld met tonijncreme, rundvlees in Barolo gestoofd en daar is hij weer de konijn in de barolo met heerlijke paprika als bijgerecht. En deze paprika's zijn de peperone corno di bue Carmagnola. Deze 20 cm grote paprika heeft een zoetige smaak en mooi stevig vruchtvlees. Ideaal geschikt voor de bagna caoda, maar geroosterd en gestoofd is hij ook verrukkelijk.

  

 

Toetje konden we dit keer niet laten gaan. We gingen voor een semifreddo met pistacchio uit Bronte en de "martin sec" peer gekookt in rode wijn. Beiden wederom slow food presidia.

Na deze overheerlijke lunch, het was inmiddels alweer half vier, hadden we eigenlijk alleen nog maar zin in een siësta. Die zat er echter niet in want tenslotte wilden we zoveel mogelijk de tijd benutten in Turijn. Dus werd het even stomweg paraderen in de winkelstraten van Turijn. En tenslotte is dat een deel van  de Italiaanse cultuur, dus zeer verantwoord! Na dit paraderen hadden we al weer wat ruimte gecreëerd voor het diner. Het werd wederom Antiche Sere. We werden als stamgasten onthaald en kregen geen menukaart te zien. Het werd een proeverij van wat ze allemaal in huis hadden. Variërend van pompoensoep tot tajarin, het o zo bekende rauwe vlees van het piemontese rund, konijnenpoot agrodolce (zoet en zure smaken verenigd), stoofvlees, varkensworst en ga zo maar door. Onze buiken stonden op knappen maar daar had de kok geen boodschap aan en een stuk taart en panna cotta moesten en zouden er nog in gaan. Nog net niet rollend over de vloer verlieten we de zaak. Maar het staat vast, dit is niet de laatste keer in ons leven dat we hier gaan eten.

Moe en heel voldaan zijn we in slaap gevallen en heerlijk al een beetje gedroomd over wat de komende dagen ons zal brengen. Tenslotte gaat de Salone del Gusto morgen echt beginnen.

23 Oktober - Dorpjes rond Turijn

Dinsdag 23 Oktober zijn we een mooie tocht gaan maken door kleine dorpjes in de schitterende omgeving van Turijn.
In Neive besloten we chique te gaan lunchen in La Contea. Omdat het weer nog steeds zomers warm was, konden we heerlijk op het terras eten. Als amuse ontvingen we een zuppa di ceci (kikkererwtensoep), die zeer goed op smaak was. Mede ook verantwoordelijk hiervoor was de heerlijke Parmezaanse kaas die er ruimschoots in was verwerkt.Vervolgens genoten we van een wintersalade en gans in aspic.

 

Als hoofdgerechten waren en brasato (gestoofd rundvlees) in Barolo en wederom konijn maar nu met truffel. Niet de witte truffel uit Alba maar de zwarte wintertruffel. En ook deze aromatische truffel maakt deze konijn tot een waar culinair kunstwerk en eetfestijn. Bij de espresso kwamen er heerlijke zelfgemaakte koekjes die goed aftrek vonden!

       

Na deze rijkelijke lunch hebben we nog zeer tranquillo (rustig) wat dorpjes aangedaan en wat in wijngaarden rondgelopen. Wat zijn de herfstkleuren toch mooi! Misschien wel de mooiste tijd om te genieten van Italië en zeker met een temperatuur van rond de 23 graden.

Bij terugkomst in Turijn hebben we een bezoek gebracht aan Eataly. Een grote supermarkt met allemaal echte Italiaanse topproducten van vaak kleine producenten en ook de Slow Food Presidia zijn er te vinden. Tevens heb je er meerdere plekken waar je kunt genieten van heerlijk eten, drinken en uiteraard zoetigheid. Een uur is eigenlijk veel te kort maar het restaurant wacht op ons. 

 

        

                      

                         

Deze avond rijden we naar het bergdorpje Reviglio waar La taverna di Fra Fiusch gevestigd is. Misschien wel het meest romantische plekje bij Turijn. Het gaat misschien vervelend worden maar ook hier hebben we weer buitengewone goede gerechten gekregen. Dat heb je ook als je de Osteria d'Italia als gids gebruikt! Als amuse kregen we hier een sformato ( soort soufflé) van courgette. Mijn moeder genoot deze avond van vitello tonnato, risotto met kaas en peer en hert in een chocolade saus. De foto's spreken voor zich, grote kunst. Ik zelf koos deze avond voor het Porcini menu, het is tenslotte herfst. Ongelooflijk wat werd ik verwend met de meest mooie subtiele smaken en variatie. Ik begon met een salade van rauwe porcini (eekhoorntjesbrood) vervolgens een geporcheerd ei in een fondue van kaas geserveerd werd met uiteraard enkele porcini. Ook hier mocht ik weer genieten van, de nu wat bredere, tagliatelle met porcini. Deze tagliatelle was echter niet gemaakt van ca.1 ei per 100 gram meel, nee het waren er 4! Hoe ik ooit mijn secondi naar binnen ging krijgen was me een raadsel. Het was allemaal zo lekker dat ik wel door "moest"eten. Als secondi kreeg ik nl. twee grote gegrilde paddestoelen met tomaatjes. We besloten het dessert dit keer aan onze neus voorbij te laten gaan, met uitzondering natuurlijk van mijn o zo geliefde grappa! De rit naar beneden was zo gedaan, mede ook door de heerlijk fles Borgogno, langhe nebbiolo, en de grappa.

 

22 Oktober - de omgeving van de Barolo

Na een nachtje slapen, gaan we er weer vol tegen aan. Deze maandag zijn we gereden naar Bra, de stad waar het Slow Food hoofdkantoor is gevestigd.  Uiteraard een kijkje genomen bij de Osteria Boccondivino, die helaas gesloten was op maandag. Na een heerlijke espresso doorgereden naar de Universita degli Studi di Scienze Gastronomiche in Pollenzo. Was ik maar 10 jaar jonger! Dit is een droom om hier een studie te doen. Mochten er mensen zijn die met financieel willen ondersteunen? Ik kan dan nu nog een studie van een jaar doen, sponsoren? Echt wat heerlijk om zoveel jonge mensen vanuit heel de wereld te zien die toekomst zien in een eerlijke en duurzame voedselmarkt.

Onze maagjes begonnen echter al aardig te knorren en in Pollenza is niet veel te vinden op maandag. Dus hup de auto in en naar Alba gereden. Daar gegeten bij Osteria del Theatro. De konijn in Barolo wijn was boterzacht, heerlijk.



Maar deze wijn is om te drinken nog lekkerder. Dus via de schitterende wijngaarden belandden we in het plaatsje Barolo waar ook het wijnmuseum is gevestigd. Het museum is laagdrempelig en zeer modern opgezet, een aanrader. Nog leuker is het om daarna een tasting te doen van een paar Barolo's, waar iedereen dan ook zichtbaar van genoot. Omdat ik toch nog moest autorijden heb ik het gehouden bij een glaasje Barolo Chinato. Deze dessertwijn bevat een gedeelte gedistilleerde alcohol waar diverse kruiden in zijn opgenomen. Hieronder is het kruid China Calissaia, waar de naam is vanaf geleid. Van origine een medicijn maar nu vooral lekker met chocolade en met een mooie kaas!

 

Zo rond de klok van acht is het elke avond weer tijd om een hapje te eten. Helaas was er wat misgegaan met de reservering Ristorante Consorzio. De gastheer was zeer onvriendelijk en wilde geen oplossing zoeken. Gelukkig had het restaurant waar we later de week zouden eten nog een plaatsje vrij om 21.30 uur. Antiche Sere is aan de andere kant van de stad dus hup de auto weer in. De keuze was perfect. Dit is een osteria uit duizenden. Alles klopt, de bediening, het eten, de oude opa achter de bar. Zelfs de huiswijn uit een karafje is een topwijn. Wij begonnen met een antipasti schotel en die was groots, zowel letterlijk als figuurlijk. We kregen geroosterde paprika met ansjovis, quiche met prei, salade met peer, walnoten en parmigiano, verse geitenkaas en een verse worst van het varken met gekookte stukjes aardappel erin.  De meeste van deze producten hadden het Slow Food presidium logo. Daarop volgde gnocchi met gorgonzola en tajarin met porcini. De vitello (kalfsvlees) en coniglio (konijn) waren heerlijk secondi piatti. Als contorni hadden we een heerlijke mix van groenten. De panna cotta als dessert werd gedeeld en de grappa en amaro waren de echte afsluiters. We verheugden ons al op het weerzien later in de week.

20 Oktober - op weg naar Turijn

Op zaterdag 20 oktober vertrokken mijn moeder en ik in mijn, nog lege, Pandaatje naar Turijn. De reis verliep zeer voorspoedig en om 15 uur besloten we een hotelletje te zoeken in de buurt van Weil am Rhein. In het wijndorpje Haltingen vonden we het hotel Rebstock, gelegen aan een grote wijngaard. Het weer is zomers warm dus heerlijk door de wijngaarden gelopen.

Na een goed diner en een heerlijke wijn van Haltinger Winzer genaamd Baden-Marktgraeferland Pinot Gris lekker het bedje opgezocht. Na een heerlijk ontbijt met fantastische streekgebonden producten vertrokken we naar Turijn. Net na het middaguur het hotel gevonden, snel de tas uitgepakt en hup Turijn in. Het blijft een schitterende aristocratische stad, wat een grandeur. Tegen 18 uur een barretje opgezocht en heerlijk genoten van een aperitivo inclusief de heerlijke hapjes. 'S avonds had ik gereserveerd bij "Sotto la Mole". Het eerste restaurant uit de " Osteria d'Italia" gids, want gedurende de reis, zullen er nog velen volgen....

Na een heerlijke amuse van gefrituurde groene zoete pepers (friarielli) volgde de antipasto. Beiden genoten we van het rauwe tartaar. Gevolgd door kastanjegnocchi en tajarin alla Cavour. Dit is een saus van kippenlevertjes en tomaat. Overigens is tajarin typisch Piemontees. Het is een hele dunne rijke eierpasta, dunne tagliatelle eigenlijk. Mijn moeder genoot van een konijnrollade en ik kon eindelijk Finanziera eten. Dit is een oud traditioneel Piemontees gerecht, gebaseerd op verschillende organen. Fantastisch smaakte het, zeer verfijnd. Tenslotte een stukje taart gedeeld. Alles werd begeleid door een rode Langhe Nebbiolo van het wijnhuis Borgogno.